اين چنين نمود قلب او را پر از محبت ( خودم ) مينمايم تا گاهى كك قلب او را بالتمام متوجه خودم نمايم ، و دل او را فارغ از دنيا و اشتغال او را براى آخرت قرار دهم ، و او را مانند محبين ديگر خود متنعم سازم ، و باز نمايم چشم و گوش قلبش را تا اينكه بشنود ( كلام مرا ) و نظر كند بجلالت و عظمت من ، و چنان كنم كه لذتهاى دنيا را دشمن بدارد ( زيرا موقتى است ) و او را از دنيا بترسانم و دور گردانم همچنان كه چوپان گوسفندان خود را از چراگاههاى خطرناك ميراند و دور ميسازد ، و هر گاه بنده‌اى به اين مقام رسيد از مردم فرار كند و عزلت را اختيار نمايد ، و منتقل شود ( و انتقال دهد هستى خود را ) از دنياى فانى بآخرت باقى ، و از وساوس شيطانى فرار نمايد و به خداوند رحمان پناه برد . يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله : چنين كسى را بهيبت و بزرگى زينت دهم ، و اينست عيش گوارا و زندگى هميشگى ، و اينست مقام راضىشدگان به رضايت من ، و هر كس براى رضاى من عملى را بجا آورد سه خصلت را ملازم او گردانم ، معرفتى كه با او جهل نباشد ، و ذكرى كه با او فراموشى نباشد ، و محبت خود را به او روزى گردانم ( بطورى ) كه محبت مخلوقين در قلب او أثر نكند ( و فقط مرا دوست بدارد ) و چون مرا دوست بدارد او را دوست خواهم داشت و ديدهء او را متوجه جلالت خود گردانم ، و در اين وقت است كه چيزى را از او مخفى و پنهان نميدارم ، و خواص و نيكان خلق خود را از او مخفى نميسازم ، و در تاريكى شب و روشنى روز با او سخن ميگويم تا گاهى كك مجالست و سخن گفتنش با مردم قطع شود ، و به او بشنوانم كلام خود و كلام ملائكه‌ها را ، و او را باسرارى كه مخلوق خود را از آنها آگاه نكرده‌ام عارف گردانم ، و لباس حيا را بر او بپوشانم تا